Byłem trochę zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że ta historia od początku była planowa jako dylogia. W pierwszej części Kamil tak porozstawiał pionki, że mogłoby się wydawać, iż opowieść będzie się ciągnęła dłużej. A jednak udało mu się pozamykać zgrabnie wątki. Co się ceni.
Zbiórka na drugi zeszyt post-apokaliptycznej serii Huberta Ronka okazała się wielkim sukcesem. Najważniejszym odblokowanym stretch goalem było powiększenie objętości komiksu o 10 stron, z 40 do 50-ciu. Jak pamiętamy z poprzedniej odsłony, autor w dramatycznych okolicznościach rozdzielił rodzinę Roberta. Dzięki dołożeniu dodatkowego miejsca prawie każdy wątek dostaje swoje rozwinięcie. Prawie każdy...
Scream wydaje tytuły z opowieściami o Obcym, więc czemu tu na blogu nie zaprezentować rodzimą fanowską historię dziejącą się w tym uniwersum?
Poznajcie Johannesa Schachmanna. Najbardziej gderliwego i irytującego czarodzieja jakiego wydał świat.
O ile przed lekturą Uciętych myśli wiedziałem, że to opowieść dziejąca się w tym samym uniwersum co Zagubiony w czasie pocałunek, to nie spodziewałem się że okaże się bardzo ważnym ciągiem dalszym!
Duet Rustecki/Szcześniak porzucają (na chwilę?) konwencję fantasy i próbują sił w post-apo SF. Rezultat zachwyca... dziwnością!
Łukasz Majcher to bydgoszczanin od paru lat mieszkający w Berlinie. Swój pierwszy komiks wydał w języku niemieckim i angielskim. Ze względów finansowych nie zdecydował się na druk polskiej wersji. Z prostych powodów. Power Bear jest komiksem podwójnie niszowym: raz, że związany jest w ruchem LGBT, a dwa że bohaterami są przedstawiciele jednej z subkultur, tzw. bear community.
Chora ziemia rodzi chore opowieści.
Mam stresa. O tym komiksie napisano już wszystko i każdy kolejny głos jest tylko bladym cieniem tych najlepszych recenzji. Ale już sierpień, w odtwarzaczu gra klasyczny album Counting Crows, więc trzeba się jakoś zmusić do sklecenia paru słów. Gdyż coś siedzi w środku i szuka ujścia.
W sumie ciekawy pomysł - stworzyć swoiste CV i list motywacyjny w formie komiksu, by móc dotrzeć do szerszej publiczności. Tak zrobił młody artysta z Sochaczewa, którego zin miał premierę podczas tegorocznego Poznańskiego Festiwalu Sztuki Komiksowej.
Powiadają, że dowcip powtarzany sto razy przestaje być śmieszny. Bohaterowie dzisiejszego wpisu próbują zaprzeczyć tej tezie.
