Dziś na tapecie lądują ziny, które komiksami nie są, a bardziej artbooczkami. Choć autor w jednym z nich przyznaje z rozbrajającą szczerością, że kiedyś stworzy pełnoprawny komiks, jeśli tylko wymyśli satysfakcjonującą fabułę. Czy owe książeczki mają więc szansę zareklamować artystę jako obiecującego twórcę?
Łukasz Ryłko vs Świat vs Łukasz Ryłko
Przychodzi waryjat do psychiatry, a psychiatra też warjat.
Antologia Dreszczyk przeszła tą samą artystyczną drogę co kilka lat temu Rzeźzin. Z podobnym skutkiem.
Deadpool na początku najnowszego filmu rzecze "A potem wyszło, że chcą mnie. Gościa, który nie zasłużył na żaden film, a co dopiero na franczyzę." Złota rura w całości jest o... Węgliszku, postaci drugoplanowej serii o Błotniku i Torngarsuku!
Cóż, w świecie IDK apokalipsa zombie trwa w najlepsze. Mogłoby się wydawać, że twórczyni zacznie rzucać odgryzanym mięchem na lewo i prawo, a hałdom flaków nie będzie końca, a tu proszę - Zvyrke skręciła fabułę w klimaty dość klaustrofobiczne.
Dzisiejszy tekst będzie dotyczył przede wszystkim papierowego wydania komiksu. W tym przypadku ma to pewne znaczenie.
W poprzednim tomie można było odnieść wrażenie, że Jakub przymierza się do przeskoczenia rekina (tak, piję do krasnoludków). W tym zeszycie Topor zastosował podobny patent, a jednak czwartą odsłonę mam ochotę umieścić tuż obok pierwszego, najlepszego wolumenu. No to pospoilerojuwszy!
Po sukcesie Postapoland, Bartosz Zaskórski poszedł za ciosem i przygotował zbiór krótkich opowieści przybliżających filary wymyślonego świata. Okładka mówi sama za siebie - miło nie będzie, choć przyjemniejsze fragmenty również się trafią.
Ottoich przed premierą zeszytu zgrabnie nakręcił hype. Obiecał czytelnika zabrać do Nieba i... słowa dotrzymał!
Wg blurba to "historia młodzieńca, który musi pogodzić się z samym sobą". Ale przede wszystkim to opowieść o emocjach. Tych mocno ...
